شیرهای سنگی مجسمه هایی هستندكه درگذشته توسط سنگ تراش ها به شکل شیر تراشيده می شدند.واغلب، آنهارا بر روی قبر افراد شجاع و دلیر ايل بختیاری قرارمی دادند. در گویش بختیاری به این مجسمه‌ها برد شیر می گويند.منطقه بختیاری سرزمین شیرهای سنگی است که اولین بار توسط محسن فارسانی مورد مطالعه علمی قرار گرفت. وی توانست از تمامی شیرهای سنگی اطلسی را با مشخصات کامل تهیه نماید. این مجسمه های شیری هنوز در قبرستان های قدیمی بختیاری دیده می‌‌شوند. شهر هفشجان درگذشته یکی از مراکز مهم شیرتراشی بوده است و اكنون تعدادی ازسنگ تراشهای قدیمی در هفشجان در قید حیاتند. شیر

شیرهای سنگی مجسمه هایی هستندكه درگذشته توسط سنگ تراش ها به شکل شیر تراشيده می شدند.واغلب، آنهارا بر روی قبر افراد شجاع و دلیر ايل بختیاری قرارمی دادند. در گویش بختیاری به این مجسمه‌ها برد شیر می گويند.منطقه بختیاری سرزمین شیرهای سنگی است که اولین بار توسط محسن فارسانی مورد مطالعه علمی قرار گرفت. وی توانست از تمامی شیرهای سنگی اطلسی را با مشخصات کامل تهیه نماید. این مجسمه های شیری هنوز در قبرستان های قدیمی بختیاری دیده می‌‌شوند. شهر هفشجان درگذشته یکی از مراکز مهم شیرتراشی بوده است و اكنون تعدادی ازسنگ تراشهای قدیمی در هفشجان در قید حیاتند. شیر هایی که در قبرستانهای هفشجان باقی مانده است ،از زیباترین و خوش نقش‌ترین شیرهای سنگی محسوب می‌‌شوند.

هایی که در قبرستانهای هفشجان باقی مانده است ،از زیباترین و خوش نقش‌ترین شیرهای سنگی محسوب می‌‌شوند.

برنامه ی جهان بین هم یه صعود مشترک بود به یاد م.

ساعت 5 راه افتادیم.قرار بود شب شهرکرد بمونیم.قبلش با هیاتِ شهرکرد هماهنگ کرده بودن که خوابگاهِ اونا بمونیم اما اونا آخر شب فکس زده بود که نفری 1500 تومن خرجتون میشه! ما هم که اصفهانی...شهرکرد که رسیدیم صاف رفتیم در یه ورزشگاه که ما اومدیم! شب می خوایم بخوابیم تو سالونتون! یه کمی معطل شدیم ولی آخرش قبول کردن و به صورت کاملا فری شب رو اونجا موندیم

صبح زود راه افتادیم و با ماشین تا نزدیک کوه رفتیم.از اونجا یک ساعت پیاده راه بود تا پای کوه.چند تا از بچه ها کنار چشمه موندن و بقیه که 17 نفر می شدیم رفتیم برای قله.مسیرش هم طولانی بود و هم شیب خیلی بدی داشت.توی دره ها هم برف جمع شده بود.اولین بارم بود که با اوستا برنامه میومدم.آدم خیلی جالبیه.بیشتر از هفتاد سالشه،از اولین کوهنوردای اصفهان...اما دلش جوون ِ جوون.جاهایی که استراحت میداد خودش شروع میکرد به آواز خوندن،شعرای خنده دار! کلی از دستش خندیدیم.

بعد از ظهر بود که به قله رسیدیم.زیر آفتاب دلچسب نشستیم،شربت آبلیمو خوردیم و اونهمه مناظر زیبای اطراف...یه طرف شهر هفشجان پیدا بود و یه طرف دیگه زمینای کشاورزی.

سمت چپمون کوههای بلند و پشت سرمون آبراههایی که از کوه مقابل سرریز کرده بودن.

خیلی زیبا بود.با اینکه باد شدید بود نیم ساعتی موندیم،بعد عکس گرفتیم و راه افتادیم پایین.سعی کردیم یه مسیر دیگه رو برگردیم که شیبش نسبت به مسیر صعود کمتر باشه برای همین برگشت خیلی طولانی شد.از وسطای راه دیگه من انرژیم تموم شد.عصر شده بود و هنوز ناهار هم نخورده بودیم.چند تا شوکولات خوردم با این حال یه لحظه که می ایستادم پاهام طوری شروع میکرد به لرزیدن که از 10 متری هم میشد لرزششو دید.خیلی آروم برگشتم پایین.خودم اصلا خسته نبودم ولی پاهام راه نمیرفت!دستمم از بس به باتوم فشار آورده بودم درد گرفته بود ساعت 5 و نیم رسیدیم به چشمه.ناهار خوردیم! چه ناهاری! همه تن ماهی آورده بودن.دیگه حال همه مون از اسم تن ماهی به هم می خورد.می خوایم از این به بعد مواد ببریم توی کوه غذا بپزیم.هم بارمون سبکتر میشه و هم بعد از خستگی مزه میده.

این دو سه روز تعطیلی هم قراره بریم زردکوه.برنامه سنگینه و من راستش می ترسم!

بعد از اون تا یه عالمه وقت برنامه سنگین نداریم.یه عالمه برنامه ریزیده م برای چند هفته ی آینده.

راستی بهتون گفتم دعوت شدم برای هیات تحریریه ی انجمن؟ پوست فرصت مناسبیه برای این کارا.داره از پوست خوشم میاد!

 طراح قالب: رضا امین زاده

Powered By
  BLOGFA.COM